در ۱۹۹۹ شوچنکو با مبلغ ۲۶ میلیون پاوند به آث میلان ایتالیا – یکی از بهترین باشگاه‌های اروپا- پیوست و سریعا در ترکیب این تیم جا یافت.

شوچنکو اولین بار در ۲۸ آگوست ۱۹۹۹ در بازی مقابل لچه, بازی در لیگ ایتالیا را تجربه کرد. شوچنکو در اولین فصل در میلان عالی ظاهر شد و در ۳۲ بازی لیگ به میدان آمد و ۲۴ گل به ثمر رساند تا آقای گل ایتالیا در فصل ۱۹۹۹-۲۰۰۰ شود. او اولین بازی‌کن خارجی تاریخ ایتالیا بود که به این عنوان دست می‌یافت.

دو فصل بعدی یعنی ۲۰۰۰-۲۰۰۱ و ۲۰۰۱-۲۰۰۲ سال‌های خیلی موفقی برای میلان نبودند اما بهرحال شوا در ۵۱ بازی ۳۴ گل به ثمر رساند.

در فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۳ میلان مجدداً بسیار خوب ظاهر شد و قهرمان جام حذفی ایتالیا و جام باشگاه‌های اروپا شد. شوچنکو در این فصل خیلی خوب کار نکرد و در ۲۴ بازی تنها پنج گل به ثمر رساند. اما در فینال اروپا پس از این‌که بازی ۰-۰ مساوی شد و کار به ضربات پنالتی کشید, این پنالتی او بود که قهرمانی را از یوونتوس گرفت و از آن میلان کرد. با قهرمانی اروپا شوچنکو عنوان اولین اکراینی صاحب چنین جامی را از آن خود کرد.

فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۴ هم برای میلان و هم برای شوچنکو پر از موفقیت بود. شوچنکو در ۳۲ بازی ۲۴ گل به ثمر رساند تا دوباره آقای گل شود و میلان مجدداً پس از چهار سال, قهرمان ایتالیا شود. شوچنکو در ضمن در فینال سوپرکاپ اروپا مقابل پورتو به میدان آمد و گل پیروزی میلانی‌ها را به ثمر رساند.

در آگوست ۲۰۰۴ او در سوپرکاپ ایتالیا مقابل لازیو به میدان آمد و با زدن سه گل جام را از آن میلان کرد. در همان فصل (۲۰۰۴-۲۰۰۵) شوچنکو ۱۷ گل دیگر هم در لیگ به ثمر رساند تا میلان نایب قهرمان شود. در این فصل او با میلان باز هم به فینال جام اروپا راه یافت و در ده بازی آن جام شش گل به ثمر رساند. اما پس از تساوی ۳-۳ مقابل لیورپول کار به ضربات پنالتی کشید و این‌بار شوچنکویی که در فینال دو سال قبل پنالتی پیروزی را زده بود, ضربهٔ خود را گل نکرد تا لیورپول قهرمان شود.

در دسامبر ۲۰۰۴ شوچنکو به عنوان بهترین بازیکن اروپا انتخاب شد. در ضمن در لیستی که پله با عنوان «۱۲۵ فوتبالیست برتر زندهٔ جهان»‌ در مارس ۲۰۰۴ منتشر کرد نیز جا داشت. او در همین سال از دست رئیس جمهور وقت اکراین, لئونید کوچما, جایزهٔ «قهرمان اکراین» را دریافت کرد.

در تابستان ۲۰۰۴ شایعه‌های زیادی در مورد انتقال شوا به چلسی بود. می‌گفتند رومان آبرامویچ,صاحب چلسی, ۵۰ میلیون پاوند به اضافهٔ هرنان کرسپو را پیشنهاد داده‌است. این انتقال هرگز صورت نگرفت اما کرسپو به صورت قرضی به میلان آمد. پس از آن شایعه‌هایی بود که آبرامویچ مبلغ انتقال را به ۸۵ میلیون پاوند افزایش داده و حاضر شده هفته‌ای ۲۲۵ هزار پاوند هم به شوچنکو بپردازد اما مجدداً چیزی صورت نگرفت.

در فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۶ شوچنکو در ۲۲ بازی لیگ به میدان آمد و ۱۹ گل زد. در لیگ اروپای آن سال نیز شوچنکو مجدداً عالی بازی کرد. او در ۱۲ بازی به میدان آمد و ۹ گل زد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۵ در بازی برگشت مقال فنرباغچهٔ ترکیه, شوا ۴ گل به ثمر رساند تا آث میلان ۴-۰ شود و نام او به عنوان پنجمین فردی که در یک بازی جام باشگاه‌های اروپا ۴ گل به ثمر رسانده ثبت شود. پیش از او تنها فون باستن, سیمونه اینزاگی, دادو پرسو و رود وان نیستلروی به این مهم نائل آمده بودند. در ۴ آپریل ۲۰۰۶ شوچنکو ۵۱امین گل خود در تاریخ جام باشگاه‌های اروپا به ثمر رساند تا با رائول گونزالز (از رئال مادرید) برابر شود.

با این حال شوچنکو در ۴ بازی آخر (یک چهارم نهایی و نیمه نهایی) تنها یک گل به ثمر رساند تا میلان گرچه به زحمت از سد لیون گذشت اما مقابل بارسلونا حذف شد.

شوچنکو در ۳۱ می‌۲۰۰۶ به چلسی انگلستان پیوست.

او در طول هفت سال بازی برای آث میلان پس از گونار نورداهل دومین گل‌زن برتر تاریخ این باشگاه شد. (گل او مقابل ترویسو در ۸ فوریه ۲۰۰۶ او را به این مقام رساند)

شوچنکو مجموعا در ۲۰۷ بازی لیگ ایتالیا برای میلان به میدان رفت و ۱۲۷ گل به ثمر رساند.

چلسی

در ۱۱ می‌۲۰۰۶ شوچنکو اعلام کرد بر خلاف صحبت‌های قبلی قصد ترک میلان را دارد.

پیش از این شوچنکو بارها گفته بود که دوست دارد در میلان بازی کند و به جایگاه کسانی چون فرانکو بارسی یا پائولو مالدینی برسد.

در ۳۱ می‌۲۰۰۶ شوچنکو رسما به چلسی پیوست. مبلغ قرارداد رسما فاش نشده اما مبلغی حدود ۳۰ میلیون پاوند حدس زده می‌شود که گران‌ترین مبلغ تاریخ فوتبال انگلستان و یکی از گران‌ترین‌های جهان است.

شوچنکو در چلسی شمارهٔ هفت را خواهد پوشید. این علاقهٔ خود او بود که از سمت خوزه مورینیو نیز تمدید شد.

تیم ملی اکراین

شوچنکو اولین گل ملی خود را در می‌۱۹۹۶ در بازی دوستانه‌ای مقابل ترکیه به ثمر رساند.

در مارس ۲۰۰۰ والری لوبانوسکی (مربی سابق شوچنکو در دینامو) به مربیگری تیم ملی رسید و اکراینی‌ها تلاش داشتند به جام جهانی ۲۰۰۲ راه پیدا کنند. شوچنکو در مسابقات مقدماتی ۱۰ گل برای اکراین به ثمر رساند اما نهایتا اکراینی‌ها مقابل آلمان حذف شدند و از راه‌یابی به جام ناکام ماندند.

اکراین در ضمن از راه‌یابی به یورو ۲۰۰۰ نیز بازماند. در مسابقات راه‌یابی به آن جام نیز شوچنکو دو گل مقابل روسیه و اسلوونی به ثمر رساند.

در مسابقات راه‌یابی به یورو ۲۰۰۴ اکراین مجدداً ناکام ماند. این‌بار نیز شوچنکو حضور داشت و چند گل (از جمله گلی به اسپانیا) را به ثمر رساند.

در اکتبر ۲۰۰۵ اکراین بالاخره (برای اولین بار در تاریخ) به جام جهانی راه یافت. آن‌ها در گروه خود در مسابقات راه‌یابی ۱۲ بازی کردند و با فتح هفت بازی و تنها یک باخت در صدر گروه نشستند و مستقیما صعود کردند. شوچنکو از مجموع ۱۸ گل اکراین شش تا را به ثمر رساند.

شوچنکو در جام جهانی ۲۰۰۶ به عنوان امید اصلی اکراین به میدان آمد و در بازی دوم در پیروزی چهار بر صفر مقابل عربستان صعودی, یک گل به ثمر رساند. او سپس در بازی بعدی مقابل تونس هم به میدان آمد و با به ثمر رساندن یکل گل به تیمش کمک کرد که از گروه بالا بیاید. آندری در مرحله یک هشتم نهایی در پیرزی اکراین بر سوئیس در ضربات پنالتی شرکت داشت گرچه خود پنالتی اش را گل نکرد. او در بازی اکراین و ایتالیا در مرحله یک چهارم نهایی هم بازی کرد اما اکراین ۳-۰ شکست خورد تا از جام حذف شود اما بهرحال شوچنکو اولین جام جهانی خود را با به ثمر رساندن دو گل و جای گرفتن در میان هشت تیم برتر به همراه اکراین با موفقیت به پایان رساند.

زندگی شخصی

آندری در ژولای ۲۰۰۴ با مدل آمریکایی, کاریستن پازیک, ازدواج کرد. این ازدواج به طور خصوصی و در زمینی گلف در واشنگتن صورت گرفت. این دو در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۴ صاحب فرزندی شدند که به افتخار مایکل جردن, بسکتبالیست مشهور, «جردن» نام گرفت. شوا این تولد را با گل زدن مقابل سامپدوریا در پیروزی ۲-۱ آث میلان در روز بعد جشن گرفت.

شوچنکو در فوتبال کسانی چون روماریو, پله, زیکو و پلاتینی را ستایش می‌کند.

آندری دوست نزدیک جیورجیو آرمانی است و به همراه او شعبه‌ای از فروشگاه مد آرمانی را در کیف گشودند.

در آپریل ۲۰۰۶ شوچنکو در آگهی تبلیغاتی برای اسپورتزسنتر شرکت داشت. این آگهی از ای.اس.پی.ان پخش شد.

آندری برای برقراری ارتباط کلامی بهتر با همسرش به چلسی نقل مکان کرد تا زبان انگلیسی را بطور کامل بیاموزد.

افتخارات

قهرمانی‌ها

• جام باشگاه‌های اروپا: ۲۰۰۲-۲۰۰۳
• لیگ ایتالیا (سری آ): ۲۰۰۳-۲۰۰۴
• جام حذفی ایتالیا: ۲۰۰۲-۲۰۰۳
• سوپرکاپ اروپا: ۲۰۰۴
• سوپرکاپ ایتالیا: ۲۰۰۴
• لیگ اکراین: ۵ بار (از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹)
• جام حذفی اکراین: ۲ بار (۱۹۹۶ و ۱۹۹۸)

این باشگاه، در ابتدا به عنوان باشگاه کریکت، توسط دو انگلیسی تبعیدی رانده شده از ناتینگهام انگلستان به نام های آلفرد ادواردس و هربرت کیلپین در سال ۱۸۹۹ تاسیس(پایه گذاری) شد.به دلیل خاستگاه این باشگاه، از تلفظ انگلیسی نام شهر میلان، به جای تلفظ ایتالیایی این شهر(میلانو) در نام این باشگاه استفاده شده است. آث میلان اولین عنوان قهرمانی خود در جام قهرمانی ایتالیا را در سال ۱۹۰۱ بدست آورد. در سال ۱۹۰۸، این باشگاه ایجاد شکاف در خود را به دلیل اختلافات داخلی در موضوع امضای قرارداد با بازیکنان خارجی تجربه کرد، که این موضوع باعث تشکیل باشگاه دیگری در شهر میلان به نام اینتر میلان شد. آنها با به دست آوردن مقام قهرمانی در جام باشگاه های اروپا با پیروزی بر تیم بنفیکا پرتقال در مرحله پایانی سال ۱۹۶۳، مقبولیت جهانی خوذ را ضمانت کردند. آنها همچنین با تکرار قهرمانی در سال ۱۹۶۹، موفق به کسب عنوان قهرمانی در جام بین قاره ای(جام باشگاه های جهان امروزی) در همین سال شد. با استعفای جیانی ریورا، دوران فرود این باشگاه شروع شد که در نهایت با رسوایی توتونرو در سال ۱۹۸۰ و سقوط به سری ب باشگاه های ایتالیا به دلیل مجازات(برای اولین بار در تاریخ مسابقات(به دلیل شرط بندی باشگاه و پرداخت رشوه به بازیکنان و مقامات باشگاه برای تغییر نتیجه)، به اوج خود رسید. آنها بعد از آن سریعاً خود را به سری آ رساندند ولی آنها مجدداً در فصل ۸۱-۸۲ با قرارگیری در منطقه خطر سری آ، به سری ب بازگشتند. در سال ۱۹۸۶، سیلویو برلوسکونی، این باشگاه را خریداری کرد و بلافاصله مبالغ هنگفتی را در این باشگاه سرمایه گذاری کرد، که این سرمایه گذاری باعث به خدمت گرفتن آریگو ساچی به عنوان سرمربی و بازیکنانی همچون مارکو فن باستن،روود گولیت و فرانک رایکارد شد، که این دوره، دوران شکوفایی مجدد این باشگاه، با قهرمانی متوالی هفت دوره لیگ سری آ، پنج جام قهرمانی باشگاه های اروپا و سه جام بین قاره ای بود.

در فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۶، به دلیل رسوایی سری آ در سال ۲۰۰۶، از این باشگاه، ۱۵ امتیاز کسر شد و این باشگاه از حضور در جام قهرمانان باشگاه های اروپا منع شد، که این حکم بعداً کاهش پیداکرد(به کاهش هشت امتیاز و حضور در جام قهرمانان باشگاه های اروپا).

معروف ترین بازیکنان